Miód dębowy spadziowy

Miód dębowy pozyskiwany jest ze spadzi wytwarzanej przez owady z rzędu Homoptera, a zbieranej przez pszczoły z kory pni i żołędzi starych dębów lasu Foloi w zachodniej części Peloponezu: dębu szerokolistnego (Quercus frainetto), dębu puszystego (Quercus pubescens) i zimozielonego dębu ostrolistnego (Quercus ilex). Miód zawiera też nektary dzikich ziół leśnych.

Unikatowy ekosystem płaskowyżu góry Foloi (688 m n.p.m.) obejmuje obszar 40 km². Jego istnienie potwierdzone jest od czasów pradawnych – w mitologii las ten był tajemniczym siedliskiem centaurów i driad. W jego sąsiedztwie znajduje się starożytna Olimpia.

Miód dębowy (velanidiás) jest w konsystencji półpłynny, bardzo gęsty; w barwie ciemnobązowy, prawie czarny. Wyróżnia się spośród innych miodów głębokim, wyrazistym smakiem melasy z nutą wanilii, orzechów włoskich, daktyli i gorzkiej czekolady.

Charakteryzuje się bardzo wysoką wartością odżywczą. Bogaty w przeciwutleniacze i minerały, zawiera duże ilości potasu, magnezu, fosforu, żelaza i sodu. Zawarte w nim enzymy wspomagają metabolizm i funkcje życiowe. Korzystny dla układu pokarmowego. Łyżeczka miodu zaaplikowana na podniebienie, trzymana przez dłuższą chwilę w ustach, skutecznie łagodzi stany zapalne gardła i krtani, wspomaga leczenie w infekcjach górnych dróg oddechowych.

W kuchni méli velanidiás idealnie komponuje się z greckim jogurtem z orzechami, płatkami śniadaniowymi lub jako dodatek do deski serów.

Miód dębowy z gospodarstwa pasiecznego Fotopoulos w na Półwyspie Peloponez